فارسی : الفارسیه : Persianعربی : العربیه : Arabicانگلیسی : الانجلیزیه : English
چهارشنبه ٢٦ مهر ١٣٩٦
تقویم
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   
باز گو کردن تاریخ وهابیت
باز گو کردن تاریخ وهابیت

 منبع : پايگاه علمي تحقيقاتي مغناطيس

 نويسنده : سيدحسين حسيني    ایمیل : meghnatis.ir@gmail.com

 نوشته شده در تاريخ : 1392/04/02   ( آخرين ويرايش : 1392/07/27 )

بسم الله الرّحمن الرّحیم

بعضی از بزرگان می گویند که یکی از بهترین و اثر بخش  ترین راههای نقد وهابیت، بازگو کردن تاریخ سیاه آنها است . همان هایی که برای رسیدن به قدرت ،کلمه زیبای توحید را بهانه قرار دادند و هزاران زن ومرد را کشتند والآن نیز سنگ پیروی از سلف صالح به سینه می زنند . ما از زندگینامه عبد الوهاب(بزرگ پرچمدار جنایات وهابیت)شروع می کنیم هر چند در آینده  خواهیم گفت که تئوریسین وهابیت را باید ابن تیمیه دانست که رگه های فکری او را نیز باید در پیشینیانش حتی صحابه جستجو کرد.

محمدبن عبدالوهاب در سال ۱۱۱۵ در شهر عُیَینه از توابع نجد دیده به جهان گشود. پدر وی، عبدالوهاب از قضات آن شهر به شمار می‌رفت. محمد، فقه حنبلی را در زادگاه خود آموخت. سپس برای تکمیل معلومات رهسپار مدینهٔ منوره شد و در آنجا به تحصیل حدیث و فقه پرداخت.

در دوران تحصیل در مدینه، گه‌گاه مطالبی بر زبانش جاری می‌شد که از عقایدی خاص حکایت داشت، چندان که اساتید وی نسبت به آینده‌اش نگران شده و می‌گفتند: اگر این فرد به تبلیغ بپردازد گروهی را گمراه خواهد کرد. (۱)


چندی بعد، محمدبن عبدالوهاب مدینه را به سوی نقاط دیگر ترک کرد و چهار سال در بصره و پنج سال در بغداد و یکسال در کردستان و دو سال در همدان اقامت گزید. اندک زمانی نیز رحل اقامت در اصفهان و قم افکند و آنگاه از طریق بصره آهنگ احساء کرد و از آنجا به «حُرَیمله» اقامتگاه پدرش رفت.

تا زمانی که پدرش در قید حیات بود وی کمتر سخن می‌گفت. تنها گاه میان او و پدرش نزاعی در می‌گرفت. ولی پس از درگذشت پدر به سال ۱۱۵۳ ق، پرده از روی عقاید خود برداشت. (۲)

تبلیغات محمد بن عبدالوهاب در شهر حریمله افکار عمومی را برآشفت، به گونه‌ای که ناچار شد آنجا را به عزم اقامت در عیینه (زادگاهش) ترک کند. در عیینه با حاکم وقت، عثمان بن معمر، تماس گرفت و دعوت جدید خود را با او در میان نهاد و قرار شد که او با پشتیبانی حاکم، آیین خود را تبلیغ کند. ولی طولی نکشید فرمانروای احساء که مقامی برتر از حاکم عیینه داشت عمل عثمان را ناروا شمرد و دستور داد هرچه زودتر محمد بن عبدالوهاب را از شهر عیینه بیرون کند.

بنابراین وی ناچار شد نقطهٔ سومی را به نام درعیه برای اقامت برگزیند که محمد بن سعود (جد آل سعود) بر آن حکومت می‌کرد. او دعوت خود را با حاکم درعیه در میان نهاد و هردو پیمان بستند که رشتهٔ دعوت از آنِ محمد بن عبدالوهاب و زمام حکومت در دست محمد بن سعود باشد. برای استحکام این روابط، ازدواجی نیز بین دو خانواده صورت گرفت.

 

 برای دانلود فایل الکترونیکی مقاله(پی دی اف) به صفحه آخرمراجعه فرمایید.

<< آخرین صفحه   1 2 3 4   اولین صفحه >>
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 3684
 بازدید امروز : 442
 کل بازدید : 1039103
 بازدیدکنندگان آنلاين : 5
 زمان بازدید : 0/2031
راه اندازی، اجرا و بروزرسانی: توسعه اطلاعات سحرگاه (متين تايم) بهار 1392     Powered by: MatinTime (Development of Information) 2013
تمامی حقوق این سایت محفوظ می باشد.