دوشنبه ٢٥ تير ١٣٩٧
فارسی : الفارسیه : Persianعربی : العربیه : Arabicانگلیسی : الانجلیزیه : English
آخرین مفالات
پاریس قربانی تکفیر
سید ابوالفضل حسینی
بررسی ریشه های ایدئولوژیک حوادث تروریستی پاریس
بعد از حوادث فرانسه بسیاری از تحلیلگران داخلی مثل همیشه، ریشه این حمله ها را صرفا از نگاه سیاسی مورد بررسی قرار دادند و حمایتهای غرب از این گروهها را دلیل رشد این گروهها و قوت گرفتن آنها دانستند. البته این تحلیل تا حدود زیادی صحیح و قابل قبول است اما آنچه در این زمان باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد و وظیفه ما است که آن را گوشزد کنیم، بررسی ریشه های ایدئولوژیک این حوادث است.
 ١٩:٣٤ - سه شنبه ٢٦ آبان ١٣٩٤ - نظرات : ٠متن کامل >>
هیس! دخترها فریاد نمی زنند
چ
بشارت به یک شهروند هزاره سوم
بوسیدن روی ماه
همرنگ جماعت!
از ماست که بر ماست
یادگیری شرطی
طهارت نفس و درک معارف قرآن
شرطی سازی کنشگر
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 3250
 بازدید امروز : 47
 کل بازدید : 1253851
 زمان بازدید : 0/1414
غرب و رسانه
غرب و رسانه

 منبع : پایگاه علمی و تحقیقاتی مغناطیس

 نويسنده : محمد دادسرشت تهرانی    ایمیل : hamdel85@yahoo.com

 نوشته شده در تاريخ : 1392/04/03   ( آخرين ويرايش : 1392/07/27 )

وقتي رسانه‌ها را نقد مي‌كنيد و معترض مي‌شويد كه مثلاً آنتوني لويس يا شخص ديگري، مطلبي را نوشته است كه مطابق خواسته‌ها و مورد حمايت سيستم قدرت است؛ اين كار شما، آن نويسنده‌ها را بسيار عصباني مي‌كند. آنها با ژستي حق به جانب مي‌گويند: «هرگز كسي به من نمي‌گويد كه چه چيزي بنويسم. من هر چيزي را كه دوست داشته باشم، مي‌نويسم؛ چون من هيچ‌گاه زير فشار نبوده‌ام.» بي‌شك، اين مطلب، درست است، ولي نكته اصلي اين است كه به فشار و محدوديت، نيازي نيست؛ زيرا نويسنده‌ها پيش از اين توجيه شده‌اند. اگر آنان مي‌خواستند از موضوع‌هايي بنويسند كه مجاز به نوشتن آن نيستند، هرگز به اين جايگاه نمي‌رسيدند؛ جايگاهي كه اكنون مي‌توانند از آنجا، مسائلي را كه مي‌خواهند، مطرح كنند. اين مسئله در مورد اعضاي هيئت علمي دانشگاه‌ها و روش‌هاي ايدئولوژيك‌تر آنها نيز به طور گسترده‌اي صدق مي‌كند.

آخرين چيزي كه بايد به آن توجه كرد، چارچوب دكتريني است كه اين فرآيند از آن ناشي مي‌شود. افرادي كه در سطوح بالاي نظام اطلاعاتي، شامل رسانه‌ها، تبليغات، علوم سياسي آكادميك و ... قرار دارند، هنگامي كه مطلبي را براي يكديگر مي‌نويسند (نه زماني كه سخنراني فارغ‌التحصيلي خود را مي‌كنند)، آيا از آنچه بايد اتفاق بيافتد، تصويري در ذهن خود دارند؟ در سخنراني فارغ‌التحصيلي، فقط يك سري مطالب بيهوده را سر هم مي‌كنيد، ولي مهم، زماني است كه اين افراد براي يكديگر مطلبي مي‌نويسند. چه چيزي بين اين افراد رد و بدل مي‌شود؟
خط‌مشي اصلي (كه در حال توضيح آن هستم)، اين است كه عامه مردم، «بيگانگاني جاهل و مداخله‌گر» هستند. ما بايد ايشان را از عرصه عمومي دور نگاه داريم؛ چون اگر آنها وارد اين امور شوند، فقط دردسرساز هستند. آنها فقط «تماشاگر» هستند، نه «مشاركت‌كننده». آنها فقط اجازه دارند هر چند وقت يك‌بار پاي صندوق‌هاي رأي بروند و يكي از ما افراد باهوش را انتخاب كنند. پس از اين كار بايد به خانه‌هاي خود برگردند و به تماشاي مسابقات فوتبال و از اين قبيل برنامه‌ها بپردازند.
والتر ليپمن، عضو ديگرِ «كميته كريل» بود. كسي كه كم و بيش، نيم قرن، برجسته‌ترين چهره ژورناليسم امريكا بود (منظورم، ژورناليسم و تفكرات جدّي امريكايي است). وي همچنين نويسنده «مقالات پيشرو در مورد دموكراسي» است كه با توجه به پيشرفت‌هاي دهه 1920 نوشته شده‌اند. او نيز درس‌هايي را به كار مي‌بست كه از تبليغات گرفته بود. وي مي‌گويد: «هنر جديدي در دموكراسي وجود دارد كه آن را «توليد رضايت» مي‌نامند. با استفاده از توليد رضايت، مي‌توانيد بر اين حقيقت غلبه كنيد كه بسياري از مردم حق رأي دارند. ما مي‌توانيم اين امر را بي‌ربط جلوه دهيم؛ چون مي‌توانيم رضايت را توليد كنيم و مطمئن شويم انتخاب‌ها و نگرش‌هاي آنها بر اساس آن چيزي شكل خواهد گرفت كه ما به آنها مي‌گوييم، حتي اگر آنها راهي رسمي و قانوني را براي شركت خود در انتخابات داشته باشند. بنابراين، ما به دموكراسي واقعي دست يافته‌ايم. اين روند به خوبي كار مي‌كند و نتيجه به كار بستن درس‌هايي است كه از آژانس تبليغاتي ريشه مي‌گيرد».
حزب‌هاي سياسي به‌ويژه حزب محافظه‌كار در انگلستان با الهام‌گيري از تجربه‌هاي جنگ جهاني اول، درس‌هايي از اين جريان گرفتند. اسناد مربوط به آن زمان كه به‌تازگي انتشار يافته است، نشان مي‌دهد آنها نيز به دستاورد‌هاي وزارت اطلاعات بريتانيا پي بردند. آنها فهميدند كه كشور روز به روز دموكراتيزه‌تر مي‌شود. در نتيجه، مجبور شدند علوم سياسي را به جنگ سياسي تبديل كنند و سازوكار‌هاي تبليغاتي را كه به طور مشخص در طول جنگ جهاني اول براي كنترل افكار مردم استفاده مي‌شد، در اين زمينه به كار بندند.2
________________________________________
1. Noam Chomski، محقق و نويسنده مشهور امريکايي
2. www.irmondediplo.com، سياحت غرب، شماره 56.
برگرفته از کتاب غرب از رویا تا واقعیت جلد اول: رسانه سلطه، سلطه رسانه (تبليغات رسانه‌ها در خدمت سياست امريکا. انتشاارت مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما

جهت دانلود مقاله اینجا کلیک کنید.

 

<< آخرین صفحه   1 2   اولین صفحه >>
تمامی حقوق این سایت محفوظ می باشد.درج مطالب باذکر منبع بلامانع است
All rights are reserved.
راه اندازی، اجرا و بروزرسانی: توسعه اطلاعات سحرگاه (متين تايم) بهار 1392     Powered by: MatinTime (Development of Information) 2013